Nieuwe richting, tot ziens! (Goodbye does not suit me :-))

Na een zeker aantal jaren voornamelijk in crime land verkeerd te hebben, een dorre bizarre steppe die mijn belangstelling altijd zal blijven houden (want zo zit ik in elkaar) heb ik besloten een nieuwe weg in te slaan. Werken bij en met Peter de Vries wordt niets,  en dus heb ik besloten een ander concept uit te gaan werken dat ook helemaal bij mijn karakter en kennis past. Ik ga hier niet neerzetten waar en hoe, mensen die mij na aan het hart liggen zullen mij op termijn vanzelf herkennen, daarvan ben ik zeker. Ik heb  geen zin meer in discussies op niets af met Louwes gelovigen en andere naievelingen. Micha Kat, Wimp Dankbaar (eng mak de laatste tijd) en aanhangers (aanhangsels desgewenst), ik zit erdoor met boter en suiker. Geen zin meer om een moment aan ze te besteden, vandaar ook het afscheid van dit weblog. Groei, godzijdank heb ik het nog altijd in me. En ik wens te blijven groeien, vandaar. Kuss lieve gezonddenkenden, tot snel!! xx

4 July 2011
By on 21:10
Vreemde gewaarwording…

Soms rij je dus zo maar langs een vermeend moordenaar… Vreemde gewaarwoording.  Vorige week reed ik met mijn kids door Alphen City toen iemand op de stoep mijn aandacht trok. Blonde man met hond. Berner Sennenhond voor de insiders. Ik keek in eerste instantie naar de hond, heb de mijne na ruim 13 jaar onlangs moeten laten inslapen. Blij beestje, zo te zien een goede conditie, verzorgd uiterlijk. Tevreden keek ik daarna naar zijn baasje. Blond,  en ook slank en verzorgd. En een balkje over zijn ogen. Niet letterlijk natuurlijk maar ik zag zijn ogen niet. Wel het hele gebied eromheen. Ineens realiseerde ik me dat hij de man was wiens hoofd ik al zo vaak gezien had bij de diverse artikelen over de moord op Tamara Wolvers. Haar ex-oom dus, nog altijd de enige verdachte dat het onderzoek ooit heeft opgeleverd. Maar voor ik het goed en wel besefte was hij nog slechts een wandelende man met hond in mijn achteruit-kijk-spiegel. Maar ik wist het zeker en vertelde dat aan mijn kinderen. "Tsjonge, mam, xe8cht, het waren maar 2 seconden of zo." "Ja, ik weet het zeker en ik weet ook  wie het kan bevestigen." Dus kort daarna e.e.a. nagevraagd bij de moeder van Tamara, die zich ook probeert op de hoogte te houden van het reilen en zeilen van de man die hoogstwaarschijnlijk haar dochter vermoordde maar die nog altijd vrij rondloopt. En zij bevestigde dat Jaco G. een Berner Sennen hond heeft. Vreemde gewaarwoording dus. Een imaginair balkje en het 'zeker weten'.

Inmiddels loopt er een cassatie tegen het laatste vrijspraak vonnis van de rechtbank. Gezien het DNA bewijs op de badjas die Tamara aan had toen ze vermoord gevonden werd, net als bij de weduwe Wittenberg het enige 'vreemde' DNA, en het feit dat Jaco G. zich nog altijd beroept op zijn zwijgrecht terwijl de ouders van Tamara misschien nog meer behoefte hebben aan het ' hoe en waarom??' van deze vreselijke moord maakt dat veel mensen hem het liefst voor een tijd achter de tralies zouden zien verdwijnen. Er is op geen moment een andere dader in beeld geweest, alhoewel de Zesde Zintuig engbekjes hun best hebben gedaan twijfel te zaaien. 2 daders? Ik geloof er niet in. Afdrukken van xe9xe9n paar Bristol slippers, DNA van xe9xe9n man, m.i. xe9xe9n moordenaar die bepaalde signalen verkeerd vertaald heeft en geen andere uitweg zag dan tot moord over te gaan. Vele levens zijn nog alle dagen verminkt door de moord.

En hij liep daar heel relaxed met zijn blafferd. Vreemde gewaarwording.

22 June 2011
By on 20:05
Donor blijkt alu hoedje…

Dear Lord. Heb net een mooie doc van de VPRO bekeken, mijn jongste zoon is ook een donormanneke. Maar wat zou er door zo'n kind heen gaan als zijn of haar verwekker een alu-hoedje blijkt te zijn?

http://player.omroep.nl/?aflID=12627517 

Ik heb wat aantekeningen gemaakt over wat mij vooral is opgevallen. Graag jullie mening… x

4 June 2011
By on 00:49
Is internet het domein van de weldenkenden of de thuishaven van kneusjes?

Roept u maar!

19 May 2011
By on 23:23
En weer een grens over… Mijn laatste blog over Micha Kat, klaar mee.

in het JKZ werden babyx92s misbruikt door een perverse sekte sadistische pedofielen. Bij dit misbruik kwamen babyx92s om het leven en medio 2001 liep dit zo uit de hand, dat er een x91oplossingx92 moest worden bedacht. Die oplossing was het presenteren van Lucia de Berk als een x91moordmachinex92. Het bestaan van dergelijke kringen waarin meestal x91hoogwaardigheidsbekledersx92 optreden staat vast. Babyx92s zijn met name geliefd om hun natuurlijke zuigreflexen die worden ingezet ter orale bevrediging van de perverts."

Ada:

Wanneer stort het GGZ zich eens op deze idioot? Er zijn al voor minder kinderen uit huis geplaatst toch? Micha Kat schijnt, ik twijfel, vrouw en kind te hebben. Jezus. Hoe dealt deze vrouw met hem? Heej Micha, nog iemand van pedofilie beschuldigd vandaag, liefje? Ons vruchtje slaapt nu, inclusief zuigreflex en maagdelijkheid. Hoop dat de spoken uit het verleden, aan jou verteld, je niet meer plagen, schatje. Je bent namelijk net zo gevoelig als de Surinaamse vrouw die ik sprak bij de kassa van de Appie gisteren. Zij wijtte  het feit dat zij nekpijn had ook nog altijd aan de slavernij die haar volk  heeft moeten ondergaan ruim een eeuw geleden, misschien langer. Pssttt, tussen en onder ons, geen idee hoe lang je hiermee nog denkt weg te komen, het lijden van je familie was alleen voelbaar voor hen toch? Misschien ben je een beetje doorgeschoten lieffie?  Denk je echt dat hun lijden ooit jouw daden van begrip zal voorzien? Sufferd, jij hebt het toch niet meegemaakt? Okee, je hebt misschien de verhalen meegekregen maar je hebt ze niet doorleeft toch?

 Beste Micha, kus je kind. Wil ik graag. En laat het het pure kind zijn dat het is. En anders spreek ik je nog.

6 May 2011
By on 21:59
Pim Fortuijn 6 mei 2002- 6 mei 2011; 9 jaar later…

Triest, dit filmpje 9 jaar na dato  mja, zo werkt dat…

En ook dit, grappige veelzeggende column… :

Door Bas Paternotte   |  06 Mei 2010 – 13:30  | acht reacties | Stuur door

Acht jaar geleden maakten zes pistoolschoten een einde aan het leven van Pim Fortuyn. Afgelopen weekeinde sprak HP/De Tijd nog éénmaal met de ‘Goddelijke Kale’ in zijn favoriete vakantieplaats Provesano. “Het liefste was ik koningin geworden.”

Tijdens een wandeling door het zonnige Italiaanse Provesano stuit deze verslaggever op zo’n typisch Italiaans terras: een ober zoals ze er vijftig jaar geleden nog uitzagen (zwart vest en broek, servet messcherp over de arm gevouwen, smetteloos wit overhemd met zwart strikje) houdt zijn bezoekers nauwlettend in de gaten die op hun beurt rustig genieten van hun prosecco en het uitzicht over de Via Gore di Gregorio. Binnen klinkt muziek: het Slavenkoor van Verdi.

Een dikke man, blond verward haar, groot litteken onder de kin met daaronder een enorme buik die lijkt te worden bijeengehouden door zijn bretels en een t-shirt waarop staat ‘ I love Metro & Geitenneukers’, staat op en neemt afscheid van zijn tafelgenoot om vervolgens op zijn fiets te stappen. ‘Dag Theo, tot morgen!’ roept zijn kale metgezel hem na. Die glanzende schedel, het nonchalante maar toch deftige zomerpak, die ietwat hoge en tegelijk schorre stem. Is dat niet…?

Pim Fortuyn! Hoe maakt u het?
“Ik mag niet klagen. Wie bent u, als ik mag vragen?”

Ik heb u enkele jaren geleden geïnterviewd voor Panorama.
“Ach, het opinieblad voor de gewone man. Over jullie fotograaf was ik destijds niet erg te spreken. Hij fotografeerde mij van onderen af, in een soort Mussolini-perspectief. Dat gebeurde in die tijd wel vaker. Jullie waren het eerste blad waarin ik vertelde dat ik ‘moest vrezen voor goed en leven’. Ik ben er nog steeds van overtuigd dat ik in die tijd werd afgeluisterd door de BVD. Toenmalig minister Klaas de Vries zei dat toen omfloerst in het tv-programma Buitenhof: ‘Zij die de koude oorlog verklaren aan de islam, worden extra in de gaten gehouden.’ Ik werd daarna gebeld door een man die zei dat hij werkte voor de BVD en dat er een tap geplaatst was. Voordat ik daar op in kon gaan was de verbinding al verbroken. Het kan een grap geweest zijn. Maar die opmerking van De Vries heb ik toch altijd serieus genomen.”

U weet dat Klaas de Vries inmiddels in de Eerste Kamer zit?
“Een typische regent, ik had niet anders verwacht. Wist je dat hij al in november 2001 gewaarschuwd is, door Hans Dijkstal nota bene, dat mijn veiligheid in het geding was? Ach die De Vries, dat was achteraf bezien maar een klein mannetje. Wie ik veel stui-ten-der vind is Wim Kok! Die man is inmiddels commissaris bij de ING, KLM en Hoogovens. Kok verdient een vermogen terwijl hij vroeger altijd zat te brullen dat we niet teveel mochten verdienen. Een bloody shame meneer, ik zeg het u. Wim Kok haatte mij, en ik hem. En met de rest was het al niet veel beter. De PvdA heb ik gelukkig in mootjes gehakt. Daar hebben ze nu nog last van. Ook al vind ik die Wouter Bos nog steeds een leuke jongen. Van Cohen weet ik te weinig. Hij doet mij denken aan Ad Melkert.”

Ziet u in Geert Wilders een waardig opvolger?
“Dat zou wat zijn, zeg! U bedoelt die man met dat Mozart-kapsel? Hij heeft maar negen zetels, meneer! En heeft die Wilders ooit een boek geschreven? Al moet ik eerlijk toegeven dat hij het land redelijk aanvoelt. De burgers van Nederland waren na acht jaar Paarse kabinetten ontevreden. En dat zijn ze nog steeds. Ik kan dat beoordelen want door, laat ik het maar ‘omstandigheden’ noemen, kijk ik er tegenwoordig met een zekere afstand tegen aan. In dat opzicht is er weinig veranderd in dit land. Die onvrede weet Wilders te verwoorden. Alleen natuurlijk niet op mijn bekende eloquente en charmante manier. Het was namelijk niet voor niets dat het Nederlandse volk mij in haar hart sloot. Jongeman, op zes mei 2002 stond ik op acht-en-dertig zetels in de peilingen!”

Wilders heeft overigens wél een boek geschreven.
“Dat is nogal populair aan het worden onder politici, hè? Maar vergeet niet dat ik de eerste was die dat deed. En het waren er ook nog eens ruim twintig! Daar komt nog bij dat Wilders nooit professor is geweest. De enige die zich in dat opzicht met mij kan meten is Jan Peter Balkenende.”  

In uw tijd kreeg u het verwijt een xenofoob te zijn.
“Nonsens! Ik was geen vreemdelingenhater, geen politicus die inspeelde op onderbuikgevoelens. Overigens bestaan die wel, en daar is niets mee mis. In de islamitische landen is er geen scheiding van kerk en staat. Het jodendom en het christendom hebben die scheiding geaccepteerd en de islam niet. Zolang de islam een rem is op economische en wetenschappelijke ontwikkeling gebeurt dat niet of duurt het heel lang. Wij hebben er 400 jaar over gedaan om dat overboord te zetten. De Italiaanse premier Berlusconi heeft gelijk. Die zei: ‘Op de westerse beschaving valt veel af te dingen maar qua mensenrechten is het een baken van licht in een duistere wereld.’ Daarin zijn wij superieur. En we zijn ook economisch, wetenschappelijk en technologisch superieur. Ik ken geen islamieten met een vooraanstaande wetenschappelijke positie. Ik ken geen islamitische samenlevingen waarin een grote vooruitgang wordt geboekt op het gebied van economie of wetenschap. Dat is tot nu toe alleen maar min of meer gelukt in Turkije. Maar daar hadden ze er weer een leger voor nodig. En met die aanslagen in Amerika zijn we wel een beetje teruggevallen in de tijd. Dat polariseert natuurlijk weer. Het zelfkritisch vermogen van de islam is nul komma nul, nul, nul! Het zijn volgens hen altijd anderen die verantwoordelijk zijn voor de situatie waar zij in zitten. Maar ik wil nog wat zeggen over Geert Wilders.”

Gaat uw gang.
“Ad Melkert vergeleek mij met Le Pen, Marcel van Dam noemde mij een üntermensch en vergeleek mij met Eichmann, Thom de Graaf haalde Anne Frank erbij, Jan Blokker noemde mij de nieuwe Mussolini en Paul Reuzenmeuler kenmerkte mij als extreem-rechts. De Nederlandse politiek en journalistiek hadden inmiddels beter moeten weten. Het is een bloody shame meneer, een bloody shame zeg ik u, dat nu wéér hetzelfde gebeurt.”

Het lot van de populist?
“Je acteert in het openbaar en het hangt helemaal van het medium af of je dingen wat zwaarder moet aanzetten of uitvergroten. Maar ik ben geen acteur. Als mijn emoties gespeeld waren, had het publiek er allang doorheen geprikt. Mensen voelen dat aan. Als een populist iemand is die ingewikkelde vraagstukken kan uitleggen voor een breed publiek, dan was ik inderdaad een populist. Als ze iemand bedoelen die ingewikkelde vraagstukken negeert, dan hebben ze het volkomen mis.”  

Jammer dat u geen premier bent geworden?
“Het liefste was ik koningin geworden. Dat had ik in een nog mooier Palazzo gewoond en was ik in plaats van de Daimler met de Gouden Koets uit rijden gegaan. Paus had mij overigens ook wel wat geleken. Ach, weet u? Mijn goede vriend Harry Mens, die de onhebbelijkheid had mij voortdurend Annie te noemen en af en toe een jurk aan te trekken, zei het al op de dag van mijn dood bij die schatten van een Barend & Van Dorp: ‘Hef de LPF maar op, zonder Pim wordt het niets.’ Ziet u, het merendeel van die fractie was een bende, een kruiwagen vol kikkers. Uitzonderingen daargelaten zoals Joost Eerdmans, die schat van een João Varela en in zekere zin ook wel Mat, die zich toch kranig geweerd heeft al die tijd. Ik weet niet of een Kabinet Fortuyn al dat gedoe had kunnen voorkomen. Het is mij in Rotterdam overigens wel gelukt. Leefbaar bestaat daar nog steeds! Daarnaast is het merendeel van mijn ideeën inmiddels overgenomen door de andere politieke partijen. Er is méér aandacht voor geweld, gezondheidszorg, onderwijs en de dreiging van de islam en terreur. Daarnaast wil ik u er graag aan herinneren dat het idee voor een Generaal Pardon uit mijn koker afkomstig is! Maar mijn dood heeft de samenleving niet veranderd. Ik had namelijk al geschiedenis geschreven: iedereen praatte weer over politiek. De samenleving was trouwens al aan het veranderen. Het enige wat ik heb gedaan was al die ontevreden Nederlanders een stem geven. Ik denk dat dat mijn kracht was.”

Iets heel anders. Zijn er leuke jongens waar u nu bent?
“Ik had graag de eerste homoseksuele premier ter wereld willen worden. Bij ieder staatsbanket zou er een beeldschone jongeman naast mij hebben gezeten. Maar serieus, het zou maar even nieuws zijn geweest en daarna waren we er allemaal aan gewend. Hoe lang stonden we nou eigenlijk stil bij Margaret Thatcher? Al snel werd ze de Iron Lady en vervolgens was het gewoon een kerel in een mantelpakje.Maar om op uw vraag terug te komen. We zijn daarboven redelijk devoot, netjes. Het is niet de bedoeling… Ach, u begrijpt mij wel. Maar ik verveel mij niet. Er zitten boven enkele vrienden van mij. En mijn lieve, lieve moeder niet te vergeten. Natuurlijk ook mijn goede vriend Theo van Gogh die u net zag weglopen. Alleen zijn constante geroep van:‘Goddelijke Kale dit, Goddelijke Kale dat’ verveelt mij weleens.”

Wellicht een rare vraag. Wat doet u hier eigenlijk?
“Rond de zesde mei mag ik graag een paar dagen naar beneden en ga dan altijd naar mijn geliefde Provesano. Wat wandelen, beetje spoken in mijn oude villa, kijken hoe het mausoleum erbij ligt en dan huppekéé, naar het terras. Maar dit jaar ben ik hier voor het laatst.”

Voor het laatst, meneer Fortuyn?
“Werkelijk waar, acht jaar is genoeg. Nederland en haar geweldige volk zullen na vandaag toch écht zonder mij verder moeten.”  

Dank u wel voor dit gesprek.
“At your service.”

Verantwoording: Dit interview met Pim Fortuyn is naast de noodzakelijke fantasie voor het merendeel gebaseerd op het interview dat deze verslaggever had met Pim Fortuyn in de Panorama van 7 november 2001, enkele weken voordat Fortuyn lijsttrekker werd van Leefbaar Nederland


By on 19:50

Gerrit de Jager… Speciaal voor alle complottisten:

M1gz4dsarrgu

5 May 2011
By on 21:42
De afscheidsbrieven van en de lieve woorden over Tristan van der Vlis

Het AD schreef het volgende vandaag:

Een lieve jongen, die zijn persoonlijkheid verloor door schizofrenie. Zo herinnert Hans, de vader van de 24-jarige Tristan van der Vlis, zich zijn zoon. Dat gebeurde in de afscheidsrede bij de crematie van Tristan, die vorige maand een bloedbad aanrichtte in Alphen.

In de afscheidsrede bij de crematie heeft vader Hans geprobeerd een ander beeld te geven van zijn zoon. Maar niet voordat hij een moment stilte had gevraagd voor de slachtoffers en hun nabestaanden.

'Tristan heeft de afgelopen jaren een ongelofelijke strijd moeten leveren tegen zichzelf en de wereld om hem heen. Hij heeft deze strijd als een dappere, verantwoordelijke jongen gestreden. Probeert u zich eens voor te stellen hoe het moet zijn om trouw, keer op keer te solliciteren en telkens je baan te verliezen en op het laatst botweg afgewezen te worden. Hoe moet dit bij hem aangekomen zijn?'

Hans van der Vlis, die schilderles geeft bij het kunsteducatiecentrum Parkexpressie in Alphen, heeft aangekondigd hier de draad weer op te willen pakken in september.

En op Fok.nl, vermoedelijk uit de papieren versie van het AD van vandaag:

Tristan liet ook afscheidsbrieven achter: "Lieve Marieke, mamma, ik hou van je. Het spijt me na al die jaren je zo te moeten kwetsen. Dit is nooit de bedoeling geweest! Ik hou van je en zal altijd van je houden. Ook jou wil ik blij maken. De reden waarom ik dood wil zijn is omdat ik met rust gelaten wil worden. Vergeet niet dat als ik verder had geleefd, dat ik het niet naar mijn zin had gehad."

Naar zijn vader schreef Tristan: "Hans. Help mamma goed en vergeef wat ik gedaan heb, maar ik kon niet anders. Het werd tijd dat jullie rust kregen. (…) Ga door met leven tot je niet meer kan en maak mooie schilderijen."

Ada: ik zal later vandaag mijn gedachten aan het spreekwoordelijke papier toevertrouwen maar wat lezen en voelen jullie?

3 May 2011
By on 23:42
Ziek tot op het bot, meer kan ik er niet van maken… Micha Kat en zijn zelfbenoemde nieuwe media.

Ziek tot op het bot, meer kan ik er niet van maken. Ik heb het al eerder aangegeven, ik hoop dat Koninginnedag 2011 niet de boeken in zal gaan als de 'Ultieme Dag van de Psychiatrie'. En alhoewel Micha Kat al tijden probeert via zijn website mensen zo ver te krijgen, denk en hoop ik vooral dat er morgen niet een nieuwe Karst Tates of Erwin Lensink opstaat. Ook al zijn er genoeg kanshebbers voor de titel 'compleet uitbehandelde Riagg-patient van 2011'. De Gouden Eikel(in)  is jammer genoeg haalbaar, in mijn ogen.

Want het doet er niet eens toe of Lensink al dan niet gelijk heeft, de franje van Oranje houdt het grootste deel van het volk samen, net als het Nederlands elftal. Voor wie vraagt om bewijs, kijk dan even naar het huwelijk van William en Kate vandaag, in Engeland. Geen mens die daar om DNA vraagt, ook al is de afkomst van Harry niet 100% zeker volgens velen. Evengoed zag ik vandaag ook weer een rebels manneke, een kerel van deze tijd. Ik weet zeker dat hij zijn broer met one-liners steunde vandaag. Tussen deze broers zit het iig wel goed.  William blijkt wel een echte Windsor, een mooiere kopie van Charles inclusief wijkende haarlijn, zeg maar rustig kaal dak. En het volk was massaal op de been, net als toen indertijd Diana begraven werd. William equals Diana, en juist daarom was het enthousiasme zo groot.

Charles, ondertussen getrouwd met zijn lievelingstamponnetje Camilla ( de vrouw die indirect de oorzaak was van Diana's emotionele problemen).  Charles heeft nooit 100% van haar gehouden, ook al leek het wel zo in 1981. Mijn vader zei toen al: ' Nu het huwelijk van de eeuw, voor 2000 de scheiding van eeuw.' En hij had gelijk.

Het volk heeft het geaccepteerd inmiddels. En dat terwijl Lady Diana dus domweg opgeofferd is in het kader van de troonopvolging waar de vandaag getrouwde William het product van is. Gelukkig is hij trouw gebleven aan al zijn roots en was Diana er middels een muzikaal intermezzo bij. Alleen dat feit maakt al dat niemand voor mij iets af kan doen aan de dag van vandaag. De kranten spreken over 'koud', 'saai' en wat al niet meer. Ik besefte vooral dat deze William zijn vrouw vanuit zijn hart heeft mogen kiezen, zonder de ellende die zijn pa heeft moeten doormaken.

Op menselijk niveau probeer ik te redeneren, met wat ik weet, heb gelezen en persoonlijk waargenomen. Micha Kat raakt dat niveau op geen enkele manier. Kennelijk is hij geobsedeerd door macht, beheersing, recalcitrantie, anarchisme, ziekzeikerigheid. Wee de dag dat types als hij het voor het zeggen krijgen. Nieuwe media, noemt hij het. Als ik lees wat hij schrijft komt mijn gevoel niet verder dan paranoia, achterdocht, idiotie en grootheidswaanzin. En vooral: als mensen als Micha Kat de standaard worden voor redelijk denken, dan haak ik af. Dus zover komt het niet…. ;)

29 April 2011
By on 23:02
Gevolgen schietdrama Alphen aan den Rijn, op confronterend menselijk niveau.

Vandaag deed ik wat boodschapjes bij het locale Supertje, aan het eind van mijn straat. Dit buurtsupertje zit direct vast aan een appartementen complex waar oudere mensen zelfstandig levend, maar evengoed opgehokt wonen.  Zelfstandig maar makkelijk te moven naar intensievere zorg.  Want uiteindelijk komen ze bijna allemaal daar terecht, zo leert het leven. Tot een week of drie geleden woonde daar ook een zekere Frans Deutekom. Spil van de bingo en meer, bij de oudjes om hem heen. Ook ik heb meerdere malen met hem overlegd, als onderdeel van DoenJa! Een blije enthousiaste man, na zijn scheiding op leeftijd sinds 2 jaar weer getrouwd. Bewonderenswaardig als je dat opnieuw aan durft als je bijna 80 bent.  Hij deed het.

Zaterdag 9 april ging hij met zijn scootmobiel naar WC de Ridderhof om daar 'een vissie te eten'. Zoals iedere zaterdag. Geen idee of hij genoten heeft van een 'vissie' die dag. Ik kan het alleen maar hopen. Tristan schoot hem kort na 12 uur dood. Een volgende kogel ging de muur van de viswinkel in,  getuige de  nog altijd zichtbare forensische omcirkeling van de inslag.

En dan vandaag.

Zoals ik al zei, ik ging even naar het buurtsupertje. Een aanhanger stond bescheiden maar dicht bij de ingang van de hal die zowel naar het Supertje als naar de woningen van de ouwetjes leiden. Reality struck me hard. Op die aanhanger zag ik een wasrekje, wasmachinemiddelen, een aantal kleine meubeltjes, boeken, kranten, en meer handzaam bruikbaar praktisch materiaal. En een man die gebogen e.e.a. probeerde alles handig in te delen. Langzaam kwam hij overeind. Ik keek hem aan en herkende zijn vader. Twee druppels water, maar jonger. Heel even probeerde ik me voor te stellen wat hij zou kunnen voelen vandaag. Maar kort daarna besefte ik dat ik dat nooit zou kunnen. Want ik ben niemand verloren die idiote 9de april. Meer dan een oprecht 'sterkte' kon ik niet uiten. Gelukkig heb ik dat wel gedaan, want ik zag dat de man het waardeerde. En meer kan een mens niet bijdragen.

De realiteit van alledag (3 weken na het drama) is dat er huizen ontruimd/opgeruimd worden, winkels zoals Square Mode weer open gaan (ook dat zag ik vandaag), verwelkte bloemen de container ingaan, alle doden begraven of gecremeerd zijn, want het leven gaat door. Cliché misschien maar het is aantoonbaar waar. Zag ik vandaag in alle facetten. Maar de angst regeert. Mensen houden elkaar in de gaten. Voelde angst in de Ridderhof, zeker toen IEMAND EEN POT AUGURKEN MET EEN KNAL KAPOT LIET VALLEN. Angst om me heen. Hoewel on'redelijk', de angst is er nog. Tristan heeft kans gezien de Ridderhof te ontheiligen. Angst was er nooit, en nu wel. Het winkelend publiek loopt op eieren. Maar zelfs met Pasen is dit nauwelijks te verkopen.

 De gemeente Alphen gaat een monument maken met behulp van alle knuffels, kaarsjes, brieven en herdenkingsuitingen over 9 april 2011. Ik heb ideeen over dat monument en ga me maandag aanmelden om daarover mee te denken.

23 April 2011
By on 23:51